headerfotos/zaeltje
 

Het 1ste lustrum van de Soos gevierd

Donderdag 31 mei 2018, 16:00
De soos bestaat 5 jaar: tijd voor een feestje.

Op 22 januari 2013 zijn Miny Schrotenboer en Jeannette Schilling gestart met de Soos voor buurtbewoners. Vanaf het allereerste begin was het een groot succes. Inmiddels komen heel wat oudere jongeren uit de buurt en uit de aangrenzende straten dinsdagmiddag naar het Zaeltje. Naast de gewone soos waar spelletjes worden gespeeld, bestaat al weer een aantal jaar een creatieve soos. Hier kan men vanalles doen. Van breien tot kaarten maken, van sieraden maken tot bloemschikken, van mandala tekenen tot beschilderen van beeldjes en nog veel meer.

Dinsdag 29 mei was het zover. Om 12.30 uur kwamen ongeveer 25 deelnemers bij elkaar voor een middag vol VERRASSINGEN. Na een woord van welkom, kon iedereen aanschuiven aan de lunch die was gemaakt door Miny, Wil, Marian, Ria en Jeannette. Tijdens de lunch heeft Rietje van den Dool 2 gedichten voorgedragen: de boenwas-wezentjes van Annie M.G. Schmidt en Oude mensen van Willem Wilmink.

Aan het eind van de lunch kwam André Vrolijk binnen, een gerenommeerd accordeonist uit Amsterdam, die de boel kwam opVROLIJKen. Dit verzin je niet, zo heet hij echt. Sommige mensen hebben gewoon de perfecte naam. Niet zomaar een muzikant, maar iemand die met de "groten der aarde" uit Nederland heeft opgetreden.

Een heel bijzondere dodenherdenking

Maandag 07 mei 2018, 22:08

Vrijdagavond 4 mei, plaats het Zaeltje. Om 21.00 uur, na de dodenherdenking zijn 22 buurtbewoners bij elkaar gekomen om naar de lezing van Krijn te luisteren over het thema herdenken. Wat herdenken we en waar denken we zelf aan? Herdenken is mogelijk, omdat we de verhalen kennen en het is zo belangrijk dat deze verhalen worden bewaard en doorgegeven aan volgende generaties. Alle aanwezigen hebben hun eigen verhaal, kleine en grote verhalen, omdat ze deze zelf hebben meegemaakt of vanuit de verhalen van ouders of grootouders.

Krijn leidt de bijeenkomst in met een verhaal over de "Mauermuur", op de Jan Gijzenkade, met een smalle doorgang, die Haarlem Noord en de rest van Haarlem scheidde. Daar werd Hannie Schaft gearresteerd toen ze illegale bladen en een wapen bij zich bleek te hebben, waarna ze uiteindelijk vlak voor het einde van de oorlog in de duinen bij Bloemendaal is doodgeschoten.

Het verhaal roept andere verhalen op. Vooral Hans Kuyt, Joop Machielse, Rietje en Martin van der Dool en broer Jaap van den Dool, hebben veel verhalen te vertellen. Zij waren tussen de 10 en 15 jaar oud en weten nog goed wat zich in de Rosehaghe buurt heeft afgespeeld.
Over de doodgeschoten politieagent op de hoek van de Merkmanstraat en de Hoofmanstraat. Over die nacht waarin in 1 keer alle bomen in de Hoofmanstraat waren omgezaagd. Of Hans die vertelt dat hij op het bruggetje van de Westergracht was, toen Fake Krist, een 

Oprichting Stichting het Zaeltje

Maandag 30 april 2018, 12:57
Op 12 september 2017 is bij Notaris Van Grafhorst te Haarlem de Stichting Activiteitencentrum Het Zaeltje van Rosehaghe officieel opgericht door het passeren van de statuten en de inschrijving in het stichtingenregister van de Kamer van Koophandel.

Het nieuwe bestuur, bestaande uit Krijn Kluft, voorzitter, Petra de Beurs, secretaris en Ria van Dijke, penningmeester gaat de stichting leiden. Uiteraard met een team van vrijwilligers uit de buurt.

23 april t/m eind juni: Expositie "Bestaan is een feit, leven een kunst" van Vrouwke de Rijk

Maandag 30 april 2018, 12:53
Vanaf 23 april tot en met eind juni is de nieuwe, prachtige expositie "Bestaan is een feit, leven een kunst" van Vrouwke de Rijk te zien in het Zaeltje! 
Iedere zondag tussen 13.00u en 16.00u zal zij zelf aanwezig zijn. Verder is de expositie te bezoeken tijdens openbare activiteiten.

Dit is wat Vrouwke de Rijk zelf zegt over haar expositie, "Bestaan is een feit, leven een kunst"

"23 februari 2016 stierf mijn man op 44-jarige leeftijd, binnen twee maanden door uitgezaaide kanker. We waren toen 23 jaar samen. Op mijn 17e kregen wij een relatie gebaseerd op vertrouwen, kameraadschap, vrijheid en liefde. In de twee jaar na de enorme omwenteling in mijn leven, ben ik op zoek gegaan naar een manier, die de onbeschrijfelijke pijn kon verwoorden. Bij rouw horen verschillende aspecten, zoals ontkenning, woede, marchanderen, verdriet/depressie en uiteindelijk ook aanvaarding... Deze emoties ervaar ik als een balletje in een flipperkast. En die heb ik na dik ander half jaar, weten neer te zetten in een serie zelfportretten met verschillende emoties. Eerder in het proces liep ik vast met de kwast en kreeg ik dit niet voor elkaar. Het schilderen heeft een helingsproces in gang gezet die ik alleen kon krijgen door de emotie door werken. Mezelf verliezend op het doek en kijkend naar mijzelf, schilder ik als het ware dat wat niet met woorden te beschrijven is, van mijzelf af."

Painted Skies    The endless river    

Marooned    Sorrow

Coming back to life